Cross Maldegem

 

We vertrekken richting Maldegem en weten de grijze wolken voor te blijven. Het is wel spannend of ze ons op het terrein zullen inhalen of het wel droog zal blijven. De weergoden zijn ons goedgezind en we krijgen volop zon. De wind is wel van de partij en op het schitterende parkparcours laat die zich vooral op de heuvel voelen.

3 dagen voor Marlies’ grote dag (een jaartje bij, nu al een dozijn jaren en veel meer streken…). Ik vraag me af wat de meeste spanning met zich meebrengt… een wedstrijd of een verjaardag, beide misschien. Gezonde stress is blijkbaar toch bij velen nog aanwezig. Voor Mathis en Milan wordt het hun eerste cross. We wensen hen succes, maar de wensen swingen vandaag de pan uit… Het is immers de eerste wedstrijd in het nieuwe jaar! Gezondheid, loopplezier en sportiviteit zijn terugkerende begrippen.

Het parcours wordt verkend en Siska die het normaal minder leuk vindt om met grote zus mee te moeten, vindt de boswandeling schitterend. Hoewel de boomstronken goed aangeduid zijn met kalk, slaag ik er toch in mijn evenwicht te verliezen. Ik zal het maar op de verblindende zon steken… Hopelijk doen de lopertjes het beter…

Koen neemt de opwarming van onze kinderen voor zijn rekening. De rode vestjes vallen knap op op het terrein. Dan starten de vele schoten. Starters worden wegwijs gemaakt in de lijnen, de bedoelingen ervan en de aan te houden kledij. Er lijkt wat minder volk dan vorig jaar (ook in Zottegem staat er een loopwedstrijd op het programma vandaag) , maar des te beter liggen onze kansen…

Eens de knallen beginnen wordt er niet alleen door de atleten gerend, maar ook de omstaanders lopen de benen van onder hun lijf om op zoveel mogelijk plekken te staan supporteren. Op dit terrein lukt dit aardig… Maar liefst op vijf plaatsen weet ik het trouwe viertal eerstejaarsminiemen meisjes toe te juichen. Heel wat eindspurtjes worden op de laatste meet getrokken… de troef van Karen. Alleen vandaag wil dit wat minder lukken. Geen getreur, meedoen is belangrijker dan winnen en binnen een uur mag ze haar ‘prijs’ afhalen… leesplezier verzekerd!

Florence mag het podium op en haalt zilver. Milan mag alvast een schitterende ervaring en resultaat op zak steken, maar liefst 7de voor zijn eerste wedstrijd! Echt knap! Victor bij de miniemen evenaart deze 7de positie! Brent mag getrouw het podium op, dit keer voor brons! Jorich is knap dertiende. Klein zijn heeft zo zijn voordelen, hij valt op en dus kunnen we goed supporteren! Celie weet een knappe 10de plaats in de wacht te slepen. Net op de valreep in het naar buiten gaan, ontwaren we tussen alle jeugdige hoofdjes Ann die zich niet gewonnen geeft door al die jonge beentjes, ze wacht haar kans af en slaat dan mooi toe en eindigt op een mooie 11de plaats. Helaas Koen, het thuisfront roept, maar in gedachten supporteren we nog even voor jou en de andere ‘grote mannen’. De uitslag vertelt ons nog een sublieme 1ste plaats voor Kurt en een supercross voor Lodewijk met zilver.

Laat deze mooie winterdag maar de aanzet zijn voor meer zonovergoten wedstrijddagen…

Christine, mama van Karen De Smet (eerstejaars miniem)